‘Óverstékunnn’, een artikel uit ilovenoord.nl over Theo van Veen

‘Óverstékunnn’ …. de laatste keer?

Of de lucht boven het asfalt nu trilt en siddert van de hitte of het hagelt en stormt: Theo van Veen probeert vol overgave de verkeerveiligheid te waarborgen bij de twee basisscholen Overhoeks en De IJsbreker die gelegen zijn aan de drukke Distelweg in Amsterdam Noord.

De verkeersregelaar is een begrip in de buurt. Zijn kreet ‘’Óverstékunnn!’ is beroemd en tovert bij veel mensen dagelijks weer een glimlach op het gezicht. Ondanks dat de situatie op de Distelweg -met de toenemende verkeersdruk vanwege een explosieve groei van het aantal huizen in de Buiksloterham- er alles behalve beter op wordt, is het contract met de collectieve held van de Distelweg niet verlengt.

De veiligheid van de kinderen staat voor mij stipt op nummer één’, vertelt hij me in ons gesprek over zijn naderende vertrek. ‘Hoe eerder en soepeler de kinderen van de openbare weg af zijn, de beter. Met kinderen moet je altijd 1, 2 stapjes vooruit denken. Zij hebben altijd voorrang al moet ik er dwars voor op de weg gaan liggen’.

Een bolspiegel vanaf de Crysantenweg, een rijbaanafscheiding van tien centimeter hoog… Dat zijn maatregelen die ik echt zou adviseren’

Veel mensen die met kinderen door de stad fietsen, herkennen het gevoel dat deze bezigheid meer spanning kan opleveren dan met een bungeejumpkoord van een brug af springen. Kinderen zijn onvoorspelbaar maar automobilisten doen er niet aan onder. ‘Het is logisch om langs een school langzaam te rijden maar ze halen vaak wel tachtig kilometer per uur’ vervolgt Theo. Hij probeert aan het geluid van de motor in te schatten hoe hard een auto komt aanrijden. ‘Alleen bij de elektrische Tesla’s is dat lastig. Die hoor je niet’.

Net als veel bewoners, ouders en directie van de scholen is Theo ook zeer verbaasd dat er geen geld meer over is om hem te houden. ‘Als ze hier niks doen om het veiliger te maken dan kunnen ze hier een uitvaartondernemer en een ambulancepost neerzetten’, zegt Theo serieus. Hij heeft de gevolgen van ongelukken nog op zijn netvlies staan vanwege zijn vroegere werk in de postmortale zorg.

Misschien maakt dat hem gedrevener dan veel collega-verkeersregelaars. ‘Daarbij heeft het ook te maken met een stukje opvoeding, ervaring met zelf kinderen te hebben grootgebracht en misschien zelfs mijn sterrenbeeld: Schorpioen!

We onderbreken ons gesprek even omdat Theo een vrachtwagen tegenhoudt. ‘Die blijven maar komen’, vertelt hij later. ‘Die dingen zijn al gauw 35 ton, die wil je hier niet’. Toch vind hij vrachtwagens niet het gevaarlijkst. Met stip op één staan de automobilisten die hier veel te hard rijden. ‘Haast mag nooit een reden zijn’. Ook pakketbezorgers zijn hem een doorn in het oog: ‘die hebben overal schijt aan. Ze letten nérgens op en er zijn ook nog eens heel veel van!

Of zijn werk ook door vrijwillige klaar-overs kan worden vervangen tijdens de breng- en ophaaltijden? Het is beter dan niks, vindt hij. Hij is zelfs bereid om ze coachen en begeleiden in samenwerking met Veilig Verkeer Nederland. Alleen is het best moeilijk goede mensen hier voor te krijgen. ‘Iedereen kan de regels leren maar je moet er wel gevoel voor hebben’, antwoordt hij. ‘Ik weet hoe ik lekker in de weg moet staan zodat ik de snelheid uit de naderende auto’s krijg. En weet vaak in te schatten hoe een chauffeur reageert’. Zeker op deze plek moet je stevig in je schoenen staan. Er zijn, volgens Theo, best wat verkeersregelaars waarbij de situatie grimmig wordt en soms zelfs uitloopt op een handgemeen. ‘De juiste toon vinden voor dit werk is zo belangrijk!

Terwijl we praten, rijden verhuisauto’s, personenauto’s, bestelbussen en veel bouwverkeer af en aan. Soms tuft er een Cantaatje voorbij. Dat de Distelweg geen doorgaande racebaan is om zo snel mogelijk van punt A naar B te komen, blijkt bij veel weggebruikers nog niet te zijn doorgedrongen.

Een bolspiegel vanaf de Crysantenweg, een rijbaanafscheiding van tien centimeter hoog… Dat zijn maatregelen die ik echt zou adviseren’ zegt Theo die zich oprecht zorgen maakt over de veiligheid van vooral de kinderen. ‘Ik heb mijn agenda na de zomervakantie vrijgehouden. Ze kunnen me bellen!

Als ze hier niks doen om het veiliger te maken dan kunnen ze hier een uitvaartondernemer en een ambulancepost neerzetten

Als het aan de ouders van de basisscholen en de verse bewoners van de pas opgeleverde nieuwbouw aan de overzijde van de straat ligt dan zal hij snel dat telefoontje krijgen. Beide groepen maken zich hard voor contractverlening van deze gedreven ZZP-er. Woensdag 19 juli om 19:30 spreken betrokken ouders en omwonenden in bij de raad in het Stadsdeelkantoor Noord. Ze roepen ieder die zich ook hard wil maken voor de verkeersveiligheid om ook te komen.

Nog een (voorlopig) laatste keer hoor ik als de school Overhoeks om twee uur uitgaat het magische woord over de Distelweg rollen: ’Óverstékunnn!

Dit is een gastbijdrage van Natasja Oehlen (tekst) en Renee Hofman (fotografie)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *